Pholiota — Թեփուկասունկ

Լատիներեն անվան ծագումնաբանությունը

  • Գիտական անվանումը. Pholiota (Fr.) P. Kumm. (1871) :

  • Ծագումնաբանությունը. Ցեղանունը ծագում է հունարեն pholis (φολίς) բառից, որը նշանակում է «թեփուկ» կամ «զրահի թիթեղիկ»: Սա ուղղակիորեն մատնանշում է ցեղի ներկայացուցիչների մեծ մասի գլխարկի և ոտիկի բնորոշ թեփուկավոր մակերևույթը:

  • Ցեղի բնութագիրը. Այս ցեղի սնկերն աճում են հիմնականում բնափայտի (կենդանի կամ մահացած ծառաբների, կոճղերի) վրա: Ցեղն ընդգրկում է ինչպես ուտելի (օրինակ՝ Pholiota nameko՝ ճապոնական խոհանոցում հայտնի Նամեկոն), այնպես էլ անուտելի կամ թույլ թունավոր տեսակներ:

Հայերեն առկա անուններն ու դրանց քննադատությունը

Հայերեն գրականության մեջ հիմնականում հանդիպում է Թեփուկասունկ տարբերակը:

Մորֆոլոգիական նմանակներն ու նրանց տարբերակիչները

  • Armillaria. Նման են աճելավայրով (կոճղեր) : Տարբերվում են սպորափոշու գույնով (Pholiota-ն ունի դարչնագույն սպորներ, Armillaria-ն՝ սպիտակ):

  • Hypholoma. Աճում են նույն սուբստրատի վրա : Տարբերվում են գլխարկի հարթ մակերևույթով և ավելի վառ, հաճախ ծծմբադեղնավուն գույնով:

  • Kuehneromyces. Ունեն թեփուկավոր ոտիկ, բայց գլխարկը հիգրոֆան է (խոնավությունից գույնը փոխող) և հարթ:

  • Inocybe. Գլխարկը կարող է լինել թելավոր-թեփուկավոր, բայց հիմնականում աճում են հողի վրա, ոչ թե բնափայտի:

  • Hemipholiota. Նախկինում դասվում էին Pholiota ցեղին, տարբերվում են ավելի խոշոր չափսերով և սպորների միկրոսկոպիկ կառուցվածքով:

Սնկի անվան մեկնաբանությունն այլ լեզուներով

  • Ռուսերեն. Чешуйчатка (Թեփուկավոր) – հիմնված է մորֆոլոգիայի վրա:

  • Անգլերեն. Scalycap (Թեփուկավոր գլխարկ) կամ Shaggy Pholiota – ընդգծում է արտաքին տեսքը:

  • Վրացերեն. ქერცლიანი (Kertsliani) – նույնպես նշանակում է թեփուկավոր:

  • Գերմաներեն. Schüppling (Թեփուկավոր) – նմանատիպ իմաստաբանություն:

  • Ֆրանսերեն. Pholiote – լատիներենից փոխառություն:

  • Ճապոներեն. Nameko (Նամեկո) – նշանակում է «լորձոտ սունկ», քանի որ որոշ տեսակներ խիստ լորձնոտ են:

Առաջարկվող նոր անունների քննություն

  • Թեփուկասունկ. Ընդունելի է որպես արդեն արմատավորված և գիտականորեն ճշգրիտ պատճենում, որը հասկանալի է մասնագիտական հանրույթին:

  • Զրահասունկ. Ամենաարդյունավետն է լատիներեն բնագրի (pholis) իմաստը բացահայտելու և սունկը պատկերավոր նկարագրելու տեսանկյունից:

  • Կոճղաթեփուկ. Լավ տարբերակ է գործնական կիրառության համար, քանի որ միանգամից մատնանշում է և՛ արտաքինը, և՛ աճելավայրը:

  • Փշասունկ. Թեև դիպուկ է տեսողական առումով, սակայն կարող է շփոթություն առաջացնել Hydnum  ցեղի հետ, որոնք ունեն իրական հիդնոֆոր (փշեր):

Եզրակացություն

Հաստատում ենք Թեփուկասունկ տարբերակը որպես հիմնական անուն՝ հաշվի առնելով դրա տարածվածությունը և ճանաչելիությունը։