Ալեթաս

Sarcoscypha


Լատիներեն անվան ծագումնաբանությունը

  • Գիտական անվանումը․ Sarcoscypha (Fr.) Boud. (1885)

  • Տիպային տեսակ․ Sarcoscypha coccinea (Jacq.) Sacc.

Գիտական Sarcoscypha անվանումը կազմված է հունարեն σάρξ (sarx — միս, մսալից) և σκύφος (skyphos — գավաթ, թաս, թասիկ) բառերից, ինչը բառացի նշանակում է «մսալից թաս» կամ «մսաթաս»։

Հայերեն առկա անուններն ու դրանց քննադատությունը

Հայերենում Sarcoscypha ցեղի համար պահպանվել է Տավուշի տարածաշրջանին բնորոշ «Ագռավի փափուչ» ազգագրական-ժողովրդական անվանումը։ Սա արժեքավոր, պատկերավոր ժողովրդական անուն է, որտեղ «փափուչ»-ը (փափուկ, թասաձև/բարձիկաձև կառուցվածք) ասոցացվում է գարնանային անտառի թռչնային ֆոլկլորի հետ։

Հայկական սնկաբանական շրջանակներում տարածված է «Սարկոսցիֆա» ուղղակի տառադարձումը։

Սիրողական հանրամատչելի թարգմանություններում հանդիպում է «Թասասունկ» անվանումը, որը չափազանց ընդհանրական է, քանի որ վերաբերում է Pezizales կարգի տասնյակ ցեղերի (օրինակ՝ Peziza, Aleuria, Tarzetta, Geopora)։ Ռուսերենից կամ անգլերենից արված «էլֆերի թաս» կամ «կարմիր գավաթ» թարգմանությունները զուրկ են գիտական ճշգրտությունից և հայերենի բառակազմական տրամաբանությունից։ Հայերենի սնկանունների բառարանի մշակման շրջանակում առաջադրվել է «Ալեթաս» բնիկ համադրական անվանումը, որը կատարելապես միավորում է սնկի վառ ալ (կարմիր) գույնը և գավաթաձև մորֆոլոգիան։

Մորֆոլոգիական նմանակներն ու նրանց տարբերակիչները

Aleuria (Ալրուկ) Ունի վառ նարնջագույն (ոչ թե ալ կարմիր) թասաձև պտղամարմին, ոտիկ չունի կամ այն հազիվ նկատելի է, աճում է անմիջապես հողի վրա, արտաքին մերկ մակերեսը փոշեպատ-ալրային է։
Peziza (Թասակ) Պտղամարմինները հիմնականում գորշ, դարչնագույն կամ մանուշակագույն են, ավելի փխրուն-մսալից, անոտիկ կամ կարճոտիկ, աճում են փտող փայտի, հողի կամ աթարի վրա։
Scutellinia (Թարթևան) Փոքր, վառ նարնջակարմիր թասիկներ են, որոնց եզրերը պատված են հստակ տեսանելի սև, կոշտ թարթիչանման մազիկներով։
Microstoma Ունի վառ կարմիր, խորը գավաթաձև պտղամարմին, սակայն աչքի է ընկնում շատ երկար, բարակ ոտիկով և եզրային սպիտակավուն մազիկներով։
Urnula Գարնանային է, ունի խորը գավաթաձև կամ սափորաձև պտղամարմին, սակայն գունավորումը սև է կամ մուգ դարչնագույն-մոխրագույն։

Սնկի անվան մեկնաբանությունն այլ լեզուներով

  • Ռուսերեն․ Саркосцифа (տառադարձում) / Алая эльфова чаша (ալ էլֆյան թաս)։

  • Անգլերեն․ Scarlet elf cup (ալ էլֆյան թասիկ) / Scarlet cup (ալ թաս)։

  • Վրացերեն․ წითელი ჭიქა (Tsiteli chika — կարմիր բաժակ) ։

  • Թուրքերեն․ Kırmızı çanak mantarı (կարմիր թասասունկ)։

  • Պարսկերեն․ قارچ پیاله‌ای سرخ (Qarch-e piyale-i sorkh — կարմիր թասասունկ)։

  • Գերմաներեն․ Scharlachroter Kelchpilz (ալ կարմիր գավաթասունկ) / Prachtbecherling (շքեղ գավաթիկ)։

  • Ֆրանսերեն․ Pézizearlate / Pézize rouge (ալ/կարմիր պեզիզա)։

  • Իտալերեն․ Coppetta scarlatta (ալ թասիկ)։

  • Լեհերեն․ Czarka szkarłatna (ալ գավաթիկ/թասիկ)։

  • Չեխերեն․ Ohňivec šarlatový (ալ կրակոտիկ/կրակասունկ)։

Առաջարկվող նոր անունների քննություն

  • Ալեթաս (Ալ + ե + թաս) — Կերտված է բնիկ «ալ» (վառ կարմիր, հրեղեն կարմիր) արմատից, «ե» հոդակապից և «թաս» (գավաթ, թասիկ) գոյականից։ Այն բառացի և ճշգրիտ փոխանցում է սնկի ամենաակնառու հատկանիշը՝ վառ ալ-կարմիր գավաթաձև տեսքը, ունի դասական, բնիկ հայկական հնչողություն և կատարելապես համապատասխանեցված է բուսանունների կերտման ավանդական կառույցներին։

    • Գնահատական․ 9.8/10

  • Ագռավի փափուչ (Ժողովրդական բարբառային) — Տավուշի տարածաշրջանում պահպանված բնիկ ժողովրդական անվանում է։ Ունի պատմամշակութային և ազգագրական հսկայական արժեք։ Որպես տեսակային կամ ժողովրդական հոմանիշ չափազանց արժեքավոր է, սակայն որպես համակարգային ցեղանուն կարող է լինել նկարագրական-երկբառային։

    • Գնահատական․ 9.4/10

  • Մսաթաս (Միս + ա + թաս) — Լատիներեն Sarcoscypha (sarx + skyphos) գիտական անվան բառացի թարգմանությունն է։ Գիտականորեն ճշգրիտ է, սակայն հայերենում «միս» արմատը սնկանվան մեջ կարող է ասոցացվել ուտելի մսալիության, այլ ոչ թե հյուսվածքային տիպի հետ։

    • Գնահատական․ 8.9/10

  • Ալգավաթ (Ալ + գավաթ) — Հիմնված է «ալ» և «գավաթ» արմատների վրա։ Պատկերավոր է, սակայն «գավաթ» արմատը բառակազմորեն ավելի քիչ է կիրառվում հայերենի ավանդական բուսանուններում ու սնկանուններում, քան «թաս»-ը։

    • Գնահատական․ 8.8/10

Եզրակացություն

Լեզվաբանական, տաքսոնոմիական և ձևաբանական վերլուծության արդյունքում Sarcoscypha ցեղի համար ամենաարժանահավատ, լեզվականորեն կատարյալ և գիտականորեն հիմնավորված անվանումն է Ալեթաս։ Այն արտացոլում է սնկի վառ ալ-կարմիր գույնն ու թասաձև մորֆոլոգիան, զերծ է օտարամուտ փոխառություններից և հաստատվում է որպես Sarcoscypha ցեղի պաշտոնական հայերեն անվանում (իսկ «Ագռավի փափուչ»-ը պահպանվում է որպես ազգագրական-ժողովրդական հոմանիշ)։