Ասպարո

Pluteus


Լատիներեն անվան ծագումնաբանությունը

Գիտական անվանումը ծագում է լատիներեն pluteus բառից, որը պատմականորեն նշանակել է «վահան», «շարժական պաշտպանական ցանկապատ» կամ «հովանոց»: Լատիներենում այն տաքսոնոմիորեն ձևավորվել է որպես Pluteus Fr. (1836):

Հայերեն առկա անուններն ու դրանց քննադատությունը

Հայերեն մասնագիտական կամ ժողովրդական գրականության մեջ այս ցեղի համար հաստատուն ավանդական անվանում առկա չէ: Գիտական հոդվածներում, թարգմանություններում և սոցիալական մեդիայում հաճախ հանդիպում են ռուսերեն «Плютей» անվան ուղղակի տառադարձումը՝ «Պլյուտեյ», կամ ռուսերեն «Щитник» / «Плютей» բառերի պատճենումները՝ «Վահանասունկ», «Վահանիկ»:

«Պլյուտեյ» տառադարձումը զուրկ է հայերենի բառակազմական հենքից, չի արտացոլում օրգանիզմի մորֆոլոգիական էությունը և չի տեղավորվում հայերենի տերմինաբանական համակարգում (R-ը չափազանց բարձր է): Իսկ «Վահանասունկ» կամ «Վահանիկ» տարբերակները, թեև փորձում են թարգմանել իմաստը, կրկնում են «-սունկ» բաղադրիչը կամ չեն ապահովում բավարար տաքսոնոմիական ինքնուրույնություն՝ հիշեցնելով կենդանաբանական կամ բուսաբանական այլ տերմիններ:

Մորֆոլոգիական նմանակներն ու նրանց տարբերակիչները

Pluteus ցեղն արտաքինով կարող է շփոթվել այլ վարդագույն սպորներ ունեցող կամ փայտանյութի վրա աճող ցեղերի հետ.

Volvariella (Պատյանասպար) Ունի նույնատիպ ազատ թիթեղներ և վարդագույն սպորային փոշի, սակայն Volvariella-ի ոտիկի հիմքում միշտ առկա է հստակ արտահայտված պատյան (վոլվա): Pluteus-ը պատյան չունի:
Entoloma (Վարդիթեղ) Սպորները նույնպես վարդագույն են, սակայն թիթեղները ոտիկին սերտաճած են կամ ոտիկով ցած իջնող, այլ ոչ թե լիովին ազատ: Բացի այդ, Entoloma-ների մեծ մասը հողաբնակ են:
Agaricus (Հարսնասունկ) Ունի ազատ թիթեղներ, սակայն դրանք հասունանալիս դառնում են մուգ շագանակագույն կամ սև (այլ ոչ վարդագույն), իսկ ոտիկի վրա առկա է օղակ:
Megacollybia (Հսկապլիկ) Աճում է փայտանյութի վրա և ունի նմանատիպ չափսեր, սակայն թիթեղները սպիտակ են, լայն, իսկ սպորային փոշին՝ սպիտակ:
Amanita (Դշխո) Որոշ սպիտակ տեսակներ ունեն ազատ թիթեղներ, սակայն Amanita-ն ունի օղակ, պատյան և սպիտակ սպորային փոշի:

Սնկի անվան մեկնաբանությունն այլ լեզուներով

  • Ռուսերեն: Плютей, Щитник (լատիներենից տառադարձում կամ «վահանիկ»):

  • Անգլերեն: Shield mushroom, Roof mushroom (նշանակում է «վահանասունկ» կամ «տանիքասունկ»):

  • Վրացերեն: პლიუტეუსი (Pliuteusi — լատիներենից տառադարձում):

  • Թուրքերեն: Çatı mantarı / Siper mantarı (նշանակում է «տանիքի սունկ» կամ «վահանի/պաշտպանական սունկ»):

  • Պարսկերեն: قارچ سپری (Qarch-e separi — «վահանաձև սունկ»):

  • Գերմաներեն: Dachpilz (նշանակում է «տանիքասունկ»՝ ակնարկելով գլխարկի վահանաձև/տանիքաձև տեսքը):

  • Ֆրանսերեն: Plutée (լատիներենից ֆրանսիականացված ձև):

  • Իտալերեն: Pluteo (լատիներեն ձևի ադապտացիա):

  • Լեհերեն: Drobnołuszczak (նշանակում է «մանր թեփուկավոր»):

  • Չեխերեն: Štítovka (նշանակում է «վահանիկ»):

Առաջարկվող նոր անունների քննություն

Ասպարակիր

  • Ուժեղ կողմեր. Կազմված է բնիկ հայերեն «ասպար» (ռազմական վահան) + «-ա-» + «-կիր» (կրող, ունեցող) բաղադրիչներից: Ճշգրտորեն և գեղարվեստորեն վերարտադրում է լատիներեն Pluteus (վահան) բնագրի ստուգաբանությունը: Հնչողությամբ ազնվական է, բնիկ, ապահովում է տաքսոնոմիական բարձր ինքնուրույնություն (առանց «-սունկ» բառի) և լիովին համապատասխանում է հայերենի բուսանունների կազմության ավանդական կաղապարներին:

  • Թույլ կողմեր. «Ասպար» արմատը գրաբարյան-դասական շերտին է պատկանում, ինչը կարող է պահանջել որոշակի տերմինաբանական ընտելացում լայն հանրության կողմից:

  • Գնահատական. 9.8 / 10

2. Վահանորդ

  • Ուժեղ կողմեր. Կազմված է «վահան» գոյականից և «-որդ» վերջածանցից: Հայերեն բառակազմական մոդել է, որն իմաստավորում է վահանաձև գլխարկ կրող օրգանիզմը:

  • Թույլ կողմեր. «-որդ» վերջածանցը հայերենում ավելի հաճախ կիրառվում է գործողություն անող անձանց կամ կենդանիների համար (օր.՝ որսորդ, առաջնորդ, լողորդ):

  • Գնահատական. 7.2 / 10

3. Վահանասունկ

  • Ուժեղ կողմեր. Պարզ, ուղիղ թարգմանական բանաձև է («վահան» + «ա» + «սունկ»):

  • Թույլ կողմեր. Կրկնում է «-սունկ» պարզունակ վերջնաբաղադրիչը, որից մեթոդական ուղեցույցը խորհուրդ է տալիս խուսափել տաքսոնոմիական ինքնուրույնություն ստեղծելու համար: Բացի այդ, ռուսերեն «Щитник» անվան ուղղակի պատճենումն է:

  • Գնահատական. 6.1 / 10

4. Փայտավահան

  • Ուժեղ կողմեր. Նկարագրում է թե՛ աճելավայրը (փայտանյութ), թե՛ գլխարկի վահանաձևությունը:

  • Թույլ կողմեր. Հնչողությամբ ավելի շատ հիշեցնում է առարկա կամ կառուցվածքային էլեմենտ, այլ ոչ թե կենսաբանական ցեղանուն:

  • Գնահատական. 6.5 / 10

Եզրակացություն

Լատիներեն Pluteus ցեղանվան համար լեզվաբանորեն, մորֆոլոգիապես և տերմինաբանորեն ամենաճշգրիտ, բարեհունչ ու գիտականորեն հիմնավորված տարբերակն է Ասպարակիր անվանումը: Այն լիովին վերարտադրում է լատիներեն բնագրի իմաստը (pluteus — վահան), ապահովում է տաքսոնոմիական ինքնուրույնություն և զերծ է ռուսերեն պատճենումներից ու կրկնվող «-սունկ» վերջավորությունից:

Հաստատված ցեղանուն՝ Ասպարակիր (Pluteus)