Ալրևոր

Clitopilus


Լատիներեն անվան ծագումնաբանությունը

  • Գիտական անվանումը․ Clitopilus (Fr. ex Rabenh.) P. Kumm. (1871)

  • Տիպային տեսակ․ Clitopilus prunulus (Scop.) P. Kumm. (1871)

Գիտական Clitopilus անվանումը կազմված է հունարեն κλίτος (klitos — թեքություն, լանջ, գոգավորություն) և πῖλος (pilos — գլխարկ, թասակ, պիլեուս) բառերից, ինչը բառացի նշանակում է «թեք գլխարկով» կամ «գոգավոր գլխարկով» սունկ՝ հղում անելով հասունացման ընթացքում պտղամարմնի գլխարկի լանջաձև-գոգավոր կամ ձագարաձև դառնալու հատկությանը։

Հայերեն առկա անուններն ու դրանց քննադատությունը

Հայերենում Clitopilus ցեղի համար պատմականորեն ձևավորված բնիկ ժողովրդական անվանում գրեթե չի պահպանվել, ինչը պայմանավորված է սպիտակ գունավորում ունեցող սնկերի հանդեպ ժողովրդական զգուշավորությամբ (վախ՝ մահացու թունավոր Amanita-ներից)։ 

Առաջարկում ենք Ալրևոր անվանումը, որը լեզվական, մորֆոլոգիական և զգայական (օլֆակտոր) տեսանկյունից կատարյալ է։ Այն հիմնված է «ալյուր» արմատի և հայերենի բնիկ -ևոր (առատ, հատկանիշով օժտված) ածանցի վրա (ինչպես՝ ալևոր, ձևավոր), ինչը ճշգրտորեն փոխանցում է սնկի թե՛ ալրապատ, սպիտակ-ալևոր արտաքին տեսքը, թե՛ նրա ամենաբնորոշ՝ թարմ ալյուրի բույրը։

Մորֆոլոգիական նմանակներն ու նրանց տարբերակիչները

Clitocybe (Լանջառ) Ունի նմանատիպ ձագարաձև/լանջաձև գլխարկ և իջնող թիթեղներ, սակայն սպորափոշին սպիտակ է (ոչ թե վարդագույն), իսկ որոշ սպիտակ տեսակներ (C. rivulosa, C. dealbata) մահացու թունավոր են (պարունակում են մուսկարին)։
Entoloma (Վարդիթեղ) Սպորափոշին նույնպես վարդագույն է, սակայն թիթեղները ոտիկի վրա իջնող չեն (կպած են կամ ազատ), իսկ գլխարկը սովորաբար ձագարաձև չի դառնում, ունի կենտրոնական բլթակ։
Calocybe (Գեղասունկ / Մայիսյան սունկ) Calocybe gambosa-ն նույնպես ունի ուժեղ ալյուրի բույր, սակայն թիթեղները սպիտակ են, կպած (ոչ իջնող), իսկ պտղամարմինը շատ ավելի մսալից է, աճում է գարնանը։
Leucopaxillus (Ճերմնագամ) Խոշոր, մսալից սպիտակ սնկեր են՝ իջնող թիթեղներով, սակայն սպորափոշին սպիտակ է, իսկ հյուսվածքը չունի ալյուրի բնորոշ քաղցրահամ բույրը։

Սնկի անվան մեկնաբանությունն այլ լեզուներով

  • Ռուսերեն․ Ивишень (իվիշեն) / Клитопилус (տառադարձում) / Подвишень (ուռենատակ)։

  • Անգլերեն․ The Miller (ալրաղացպան/ալրագործ) / Sweetbread mushroom (քաղցր հացասունկ)։

  • Վրացերեն․ ქლიტოპილუსი (Klitopilusi — տառադարձում) / ფქვილისა სოკო (Pkvilisa soko — ալրասունկ)։

  • Թուրքերեն․ Un mantarı (ալրասունկ)։

  • Պարսկերեն․ قارچ آردی (Qarch-e ardi — ալրային սունկ)։

  • Գերմաներեն․ Mehlräsling (ալրասունկ / ալրային ռեսլինգ)։

  • Ֆրանսերեն․ Le Meunier (ալրաղացպան)։

  • Իտալերեն․ Spia del porcino (արքայասնկի լրտես/նախանշան — քանի որ հաճախ աճում է Boletus edulis-ի հետ նույն տեղերում)։

  • Լեհերեն․ Sadówka (այգեսունկ) / Różowopłytka (վարդաթիթեղ)։

  • Չեխերեն․ Měchovka (ալրապարկիկ) / Mechovka obecná (սովորական ալրասունկ)։

Առաջարկվող նոր անունների քննություն

  • Ալրևոր (Ալյուր + ևոր) — Հիմնված է «ալյուր» արմատի և հայերենի բնիկ -ևոր ածանցի վրա։ Միաժամանակ արտացոլում է սնկի ալրապատ, ալևոր-սպիտակ արտաքին տեսքը և նրա թարմ ալյուրի ուժեղ բույրը։ Ունի վեհ, դասական, բնիկ հայկական հնչողություն։

    • Գնահատական․ 9.7/10

  • Ալրասունկ (Ալյուր + ա + սունկ) — Ուղղակի նկարագրական բարդություն է, որը թարգմանում է միջազգային ժողովրդական անվանումները (Mehlräsling, Un mantarı)։ Պարզ է և հասկանալի, սակայն զուրկ է «Ալրևոր» բառի լեզվական նրբությունից ու ինքնատիպությունից։

    • Գնահատական․ 9.0/10

  • Ալրահոտ (Ալյուր + ա + հոտ) — Շեշտադրում է սնկի ամենաէական օլֆակտոր հատկանիշը՝ թարմ ալյուրի բույրը։ Գիտականորեն հստակ է, սակայն «հոտ» վերջնաբաղադրիչը բուսանունների ու սնկանունների մեջ ավելի քիչ պոետիկ է։

    • Գնահատական․ 8.8/10

  • Լանջալրուկ (Լանջ + ալյուր + ուկ) — Միավորում է լատիներեն Clitopilus (լանջաձև գլխարկ) իմաստը և ալրային հատկանիշը։ Բարդ կառույց է, որը կարող է մի փոքր ծանրացնել արտասանությունը։

    • Գնահատական․ 8.6/10

Եզրակացություն

Լեզվաբանական, տաքսոնոմիական և էկոլոգիական բոլոր տվյալների համադրությամբ՝ Clitopilus ցեղի համար ամենաարժանահավատ, լեզվականորեն ազնիվ և բարեհունչ անվանումն է Ալրևոր։ Այն լիովին արտահայտում է սնկի ալրային բույրն ու ալևոր-սպիտակ տեսքը, հարազատ է հայերենի բառակազմական ավանդույթներին և հաստատվում է որպես Clitopilus ցեղի պաշտոնական հայերեն անվանում։