Խաբկան

Լատիներեն Cercopemyces-ի ստուգաբանությունը բացարձակապես կապված չէ կենդանական պոչի հետ: Cercopes (Կերկոպներ) հին հունական առասպելաբանության մեջ անտառային, չարաճճի, խաբեբա, կապիկանման արարածներն են, որոնց Զևսը պատժեց ու քարացրեց (կամ կապիկ դարձրեց): Ցեղի հեղինակները (Baroni et al., 2014) այս անունը տվել են, որովհետև սունկը «չարաճճիորեն» խաբում է սնկագետներին՝ արտաքուստ 100% նմանվելով Amanita (Ճանճասպան) կամ Saproamanita ցեղերին, բայց գենետիկորեն լրիվ այլ տեղ է:

Իսկ տաքսոնոմիական պատմությունը ցնցող է. Cercopemyces rickenii-ն նախկինում եղել է Armillaria rickenii (Մեղրասունկ), ապա Floccularia rickenii (Փաթիլասունկ), և նույնիսկ Cystoderma (Բշտամորթ) ու Ripartitella: Այսինքն՝ սա մի էակ է, որն ունի Armillaria-ի վզնոց-օձիքը, Floccularia-ի փաթիլավոր-գորտնուկավոր գլխարկը և անապատային խաբուսիկ բնույթ:

Որպես համեմատական լեզվաբան և առասպելագետ՝ հիմնվելով «չարաճճի/կապիկ/խաբեբա/փաթիլավոր» էության վրա, ահա 5 ազատ-ստեղծագործական տարբերակ Cercopemyces ցեղի համար.