Արքասունկ

Հայերեն մասնագիտական գրականության, դասագրքերի և հանրամատչելի աղբյուրների մեջ այս ցեղի և դրա առանցքային Boletus edulis տեսակի համար տարածված են «Սպիտակ սունկ» և «Թնջուկ» անվանումները։

• «Սպիտակ սունկ». Ռուսերեն Белый гриб անվան ուղղակի, անքննադատ թարգմանությունն է։ Ռուսական ավանդական խոհանոցում այն կոչվել է «սպիտակ», քանի որ չորացնելիս կամ եփելիս պտղամիսը չի սևանում (ի տարբերություն «սև» սնկերի՝ կեչասնկերի ու կաղամախասնկերի)։ Հայերենում «Սպիտակ սունկ» անվանումը ստեղծում է կոպիտ իմաստաբանական ու տեսողական շփոթ, քանի որ սնկի գլխարկը դարչնագույն է, այլ ոչ սպիտակ։ Բացի այդ, այս կալկան չունի տաքսոնոմիական ինքնուրույնություն և ունի ռուսաբանության բարձր գործակից։

• «Թնջուկ». Գիտական գրականության մեջ հանդիպող այս բառը լատիներեն Boletus / Boletaceae անվան հին տառադարձված կամ աղավաղված փոխառություն է, որն ասոցացվում է «թնջուկ» (խճճված հանգույց, խնդիր) բառի հետ։ Այն զուրկ է մորֆոլոգիական կամ էկոլոգիական որևէ ակնհայտ տրամաբանությունից և հայախոսի համար չի կրում բնական իմաստաբանական հենք։

Տաքսոնոմիական միֆականացման կոնցեպտը. Քանի որ լատիներեն Boletus-ի ուղղակի թարգմանությունը («կոշտ», «հողագունդ») կամ ռուսերեն կալկաները չեն արտացոլում սնկի իրական վեհությունն ու խոհարարական բացարձակ արժեքը, հայերեն սնկանունների համակարգում կիրառվել է տաքսոնոմիական միֆականացման գործիքը։ Ըստ այս կոնցեպտի՝ սնկաբանական բարձրագույն, դոմինանտ ցեղերին տրվում են ազնվական-միապետական տիտղոսանուններ, որոնք ընդգծում են դրանց «արքայական» կարգավիճակը սնկերի թագավորությունում։ Այս մոտեցմամբ Boletus-ը դառնում է Արքասունկ (սնկերի արքան), իսկ Amanita-ն՝ Դշխո (թագուհի)։ Սա թույլ է տալիս ստեղծել նաև ներդաշնակ ենթացեղային համակարգ (Butyriboletus — Կարագարքա, Rubroboletus — Կարմիրարքա, Suillellus — Գիրուկարքա, Caloboletus — Գեղարքա)։